Dur bee dünyaa!!!
Bu dönüşler hep boşta...
Yoruldum ben, sen hep bir telaşta...
Yaşıyor muyuz zannediyorsun döndükçe sen boşlukta...
Koşuyor insanlar hep ileriye doğru...
Gittikçe karmaşik hal alıyor yumak misali bu...
İçlerinden bir ben varki koşanların...
Durmak istiyor koşarken ölürcesine...
Gittikçe çoğalıyor bu benlikler...
Farkına mı varıyorlar karmaşanın ne?...
Ufaktan bir çözülme başlıyor, kolaylaşıyor koşuları...
Devam ederim güveni geliyor birden hayata...
Kimin umrunda ki bekler Azrail az ilerde...
Dön bee dünya...
Dön geriye de...
Yaşamamış olalım tüm bunları...
Hazır değiliz büyük buluşmaya...
Bu güne kadarki tüm buluşmalar acıttı canımı...
Korkuyorum...
Bundandır korkum...
Dön dünya...
Geriye dön...
M