Küçük kendine göre bir ev
Bir salon ve yetecek kadar eşya
Kısaca dört duvar işte
Hüzün vuruyor duvarlarına
Nedenler nasıllar basıveriyor her yanını
iyice daralıyor işte dört duvar dediğin kabus
Her yer gözyaşı heryerde duygu deryası
Ve ben içinde hergün boğuluyorum
Kendimi salıveriyorum acılarımın içine
Acılarda dolu veriyor içime bedenime
Atmak istesemde nereye
Girişi varda çıkışı yok çıkmaz sokak gibi yüreğim
Dolu ve bir okadar kalabalık
Bazen böyle sitemleri döküyorum satırlara
Bir yandan dertlerimi akıtıyorum gözlerimden teker teker
Okuya okuya kendimi dolduruyorum yeniden
Kendime üzülüyor kendime yeniliyorum
Savaşçı Şair
T