A

DÖRT DUVAR

gözlerim öpmek ister gözlerini
yokluğun kaybettirdi her şeyimi
terminallerde bekliyorum seni
dört duvar sıktıkça sıkıyor beni
saatler dursa da bitse yalnızlık
yârim bir pınar var ılık mı ılık
hasretlerinden yanıyor kitaplık
dört duvar yaktıkça yakıyor beni
sevindirmez ne sıla ne de gurbet
eger bitmez ise benim bu hasret
gelsen de bitse çektiğim eziyet
dört duvar ezdikçe eziyor beni
tak gülüm kafana papatyadan taç
gel elimi tut dertlerden bana kaç
kalbim senin derin sevgine muhtaç
dört duvar boğdukça boğuyor beni
çok yakışır sana oyalı yazma
gel Akil bu güzele şiir yazma
o yâre ağlıyor yazdığım koşma
dört duvar üzdükçe üzüyor beni