dört mevsim

her bahar çicek açıp güzde yaprak döken
agaç gibiyim
ne hayelim bitiyor ne hayel kirikligim
düstugum yerden kalkıyorum
aynı yerden kanıyor sonra kabuk bağlıyorum
kısır döngü gibiyim
dört mevsimi yaşiyorum
©gökçekız