Bir sonbahar sabahı
Yağmurlu bir güne uyanıyor şehir
Su damları düşer ve titrer akan nehir
Bende yürüyorum onu kıyısı boyunca
Bir başıma ...
Adım adım yürüyorum
Üstüm kalın ama üşüyorum
Her adımda seni düşünüyorum
Bir kış akşamı oturuyorum balkonda
Şehrin bir tepesinden seyrediyorum
Önümde çikolata ve kahvem
Uzakta ışıklar yanıyor deniz dalgalanıyor
Karda yağıyor artık
Gözlerim ufuklara dikilmiş
Ve aklım senin hayelinle kesilmiş
Çiçeklerin açtığı böceklrin uçtuğu zamanlar
Denizin en mavi ve hala soğuk olduğu aylar
Işte ben o aylarda ,hergün
Seni düşündüm
Seni andım her saniye
Rüyalarımda seni gördüm
Ömrüm boyunca
Ömrümun sonunda
Ve öldükten sonra da
Seni düşündü ruhum varlığında
Seni düşünecek sonsuzluğunda...
©postacı
P