Sana İHTİYACIM vardı..
Bu kahrolası dünyada beni
ANLADIĞINA inandığım; dost, arkadaş, sevgili, sırdaş..
Her şey BİLDİĞİM tek insandın sen.
Hayatımın içinde, yanım da olmasan da var olduğunu bilmekti ÖNEMLİ olan..
Bir yerlerde beni düşünen, seven, koruyan; hayatta tutmaya çalışan bir canın varlığıydı ANLAMIN..
Hayatın SESLENİŞİYDİN yaşamalısın diyen..
Öyle bir güçtü ki seslenişin: hani - İyi olmalısın.. dediğinde dinerdi ACILARIM..
Sen istediğin için GÜLÜMSERDİM hayata, canımı yakan en dayanılmaz AĞRILARIM geçerdi, dinerdi aniden sebepsiz akan GÖZYAŞLARIM ....
S