Zalimler el birliğiyle yaktı ömrü
evimi ocağı barkı mı söndürdü
dost sandığım insanlar nerede
beni yordu hayat süründür dü
gündüzüm gece karanlık oldu
zaman benim için artık durdu
dara düştüm dostlarım nerede
hiçbiri kalmamış aslında yoktu
sırtımdan geçinip sefa sürdüler
doydular beni terk edip gittiler
iyi günde vardılar kötü günde
halimi sorup aramaz kimseler
©aşıkcihan
C