Şehir ışıklarından kaçıyorum,
Kaçtıkça başka bir şehire düşer yolum.
İnsanın en önemli şeylerini çaldılar.
İnsanın karanlığını çaldılar!
Dış karanlık gittikçe, iç karanlık artmış hep.
Yürüyorum, gölgede yürüdükçe soğuk nefesini kesiyor.
Gölgeden güneşe çıktıkça cehennem.
Günah her adımımda.
İyilikler hatırlamıyor ki hatıralarda.
İyiliklerim unuttulkça uyurum hep.
Yüzümü çevirdim engin denizlerin, zayıf kollarına.
Anladım ki zayıflıktan doğar tüm kuvvet.
İnsan olduğumu iddia etmiyorum,
Zaten siz insansanız ben değilim.
Zayıf yerlerimden vur dostum,
Çünkü bedenimde ben çok kuvvetliyim.
Aciz tanımlarınız var, kendi kendinize eğlendiğiniz.
Doğrularınız var, diğer doğrulardan ayrılan.
Hikayeleriniz var, bizim hiç olmayan(!)
Konularınız var başkasını duymayan.
Dinlemeyi bilemez ve anlatmadı der.
Hal hatır sormaktan mı acizsin?
Kalabalığın yalnızlığını oynamayı bilmem ama,
Yalnızlığın kalabalığında mutluluk açar kanatlarım hep.
SELMAN
©geceist
S