bıraktim kendimi
kör karanlığa
ıssız sokağının ortasında
bir başıma kaldim sokaklarda
öyle ürkektim ki
insanlık ölmüstü oysaki
üşüyordum ıslanıyordum üstelik
ogün o gece bir ağacın dibiydi
hatırlamıyorum bitkin düşüp kalmışım
sabah gözlerimi açtım
karşımda bana bakan onunla karşılaştım
benim gibi oda kimsesizdi
dost olduk şimdi ise cok iyi bir firmanın
sahibiyim dostuma ne mi oldu
söylim dostum gibi kimse kimsesiz kalmasın diye bir sürü barınaklar açtım
her dostun bir evi olsun
G