Dostum demeye yüzüm yok
Canım dediğim kudüs yanarken
Lâ galibe ilallah demekten başka çarem yok
Canım dediğim kudüs yanarken
Canım dediğim kudüs yanerken
Dost dilemek cefa bu cana
Can dediğim kudüs yanarken
Nefes almak eza bu cana
Nefes almak eza bu cana
Yıllardır ezilen kudüs yanarken
Nefes almak eza bu cana
Yetimler hıçkırıklara boğulurken
Meydanlar mezar yeri olunca
Mezar yeri güller bahçesi olur
Her gül bin tomurcuğa bedel olunca
Mazlum kudüs ün ümmetin şehidi olur
Güneş , dağları aşar gelir kudüse
Bu kudüs ki arşa yükselir iman gücüyle
Bulutların sallandığı gökyüzü
Şahittir
Şahittir dalğalanan bayrak gibi
Şahittir cihan–ı alem verdiğimiz şehitlere
Bitmek bilmeyen sela yükselir kudüste
Dostumu, canımı, kardeşimi , anamı
Bir bir alırken kara topraktaki yerini
Yerin üstündekiler bölüşemez oldu alemi
Bir çığlık yankılanıyor mezar taşlarında
Bir feryat yankılanıyor rüzgarda
Bir eda vardı şehidimin yüzünde
Birbir kırılıyor yapraklar
Ne hüsran ki rüzgar serin değil
Ne elem ki güneş sıcak değil
Ne yarenmiş kudüs israilin zulmünde
Ey dostum yarim kudüs affeyle
Ey yetim ey öksüz kardeşim affeyle
Ey bağrı yanık analarım affeyle
Ey güzargahım ebedi hüsranım affeyle.
A