Her kalp bir sofra, her ruh bir aşçı, Ne pişiriyorsa o sunar dostuna kaşı. Kimisi sevgiyle beslenir, kimisi nefretle, Sofralarda yansımalar, ruhun birer gölgesi.
Kimisi cömert, sofrası dolu mu dolu, Sevgi, şefkat ve neşe, her köşede dolu. Kimisi cimri, sofrası bomboş ve soğuk, Nefret ve kin hakim, kalpleri yorgun ve mutsuz.
Her insan neyle besleniyorsa dostuna onu ikram eder, Sofralar ayna gibidir, ruhun her halini yansıtır. Sevgiyle yaklaşanı sevgiyle karşılar, Nefretle yaklaşanı da nefretle uzaklaştırır.
Dostluk sofrası kurmak, kalbi açık tutmak demek, Sevgi ve şefkati paylaşmak, neşe saçmak demek. Cimrilik ve nefret yerine, cömertlik ve sevgi seçmek demek, Dostluk sofralarını bereketle doldurmak demek.
Unutmayalım, her sofra bir ayna, Her ikram bir yansıma, her dostluk bir sınav. Sevgiyle beslenelim, sevgiyle ikram edelim, Dostluk sofralarını sevgiyle süsleyelim.
©hasanbey.
H