Yol bilmeyenle yola çıkılmaz,
Namert dostlar yarı yolda bırakır.
Haldan anlamaz dost, dertleşmez,
Dert sırdaşı olmayana dert dökülmez.
Dostluk yağmurdur toprağa düşen,
Yağmursuz toprak kupkuru bir beden.
Ne tohum ekersin, ne mahsul alırsın,
Emeğin heba, kalbine hüzün alırsın.
Dostluk toprak gibidir sadık ve yüce,
Yağmur gibi rahmetiyle tohumu besler.
Sevgi, şefkat ve güvenle birleşince,
O tohum filizlenir, mutluluk yeşerir her yerde.
Topraktan yaratılmışız biz insanlar,
İnsan insana ihanet eder, toprak asla.
Ne ekersen onu biçersin bu alemde,
Toprak sana tohumunun karşılığını verir her mevsimde.
Unutma dostluk kutsal bir bağdır,
Sevgidir, şefkattir, merhamettir.
Dostunu sev, toprağı besle,
Yaşamın tadına doyasıya var her nefeste.
©hasanbey.
H