Sorma beni bu aralar, dost dediğin yaralar,
Gözlerimde sel gibi yaşlar, hayatım alt üst olur.
Canım dediklerim yüreğimi hançerler,
Dostluk sözleri kulağımda çınlar, kalbim dertlere gömülür.
Ağustos sıcağından beter yanıyor yüreğim,
Dertlerim damla damla akıyor, tükeniyor içimdeki neşe.
Yeter artık, dayanamıyorum bu acılara,
Dostluk denen şey yalanmış, her şey bir aldanmaca.
Hangi sadakatten bahsedeceksin bana dost,
Gözlerimin önünde ihanetler yaşanırken?
Güvenler kırıldı, sözler bozuldu,
Kalbim paramparça oldu, her şey bir yalanmış gibi durdu.
Bir zamanlar neşe doluydu günlerim,
Dostluklarla doluydu her bir anım.
Şimdi ise yalnızlık sarıyor beni,
Yalnızlık ve hüzün kaplıyor her bir yanımı.
Sorma beni dost, bu aralar halim harap,
Yaralarım derin, acılarım tarifsiz.
Dostluk denen şey bir yalanmış meğer,
Kalbim kırık, paramparça, her şey bir yalanmış gibi duruyor.
©hasanbey.
H