İnsanoğlu, kırık dökük bir gemi gibidir, Dostluk denizinde yelken açar, umutla. Bazen fırtınalı sulara dalıp kaybolur, Bazen de yıldızların ışığında yüzer, sevinçle.
Dostlarını ardı ardına kaybeder, Hatalarla dolu bir seyahat bu dünya. Bir yanlış adım, bir anlık öfke, Ve dostluk bağları kopar, yürekler üzülür.
Ama unutma, dostluk bir çiçektir, Bakım ister, sevgiyle sulanmalı. Bir gülüş, bir sarılma, bir anlayış, Dostluğun köklerini güçlendirir, büyütür.
Belki de hatalarımızla öğreniriz, Dostluğun kıymetini, değerini. Birbirimize destek olmak, sevinçte ve kederde, Dostluğun en güzel şarkısını söyler, yüreğimizde.
©hasanbey.
H