Dünya gözüyle göremediysek de henüz,
Onunla elbet kesişecek yollarımız.
Sararıp düşen yapraklar misali, bir güz
Tamama erecek bizim de miadımız.
Usulca çalacak kapımızı belki bir gece,
Merhametle bakacaktır donuk gözlerimize.
Uzun uzadıya bir sohbet bile edemeden,
Zamanı durduracak dostumuz ölüm.
Önce karanlık, ardı huzursuz bir sükun,
Laneti çökerken yalnızlığın üstümüze.
Üzülecek bize şüphesiz dostumuz ölüm,
Manasız baksa da bu çürümüş yüze.
©neco.1
N