Saçlarımı tararken parmakların,
Mayınlar patlardı yüreğimde.
Ölmüşlüğüm o zamanlardandı,belki de.
Dudaklarından düşen her bir söz taşı,
Asfaltını döşüyordu,özüme gidişatın.
Her'anım sana koşarken ;
Senin,akrepten yavaştı yelkovanın.
Üzerine giydirdiğim mutluluğumun yakasından,
Çektim ellerimi..
Kapa,üşümesin bağrın..
Konuşmayalı yıllar oldu sanki,
Karıştırıyorum arada..
Giden sen misin,ben mi.?
Her iki yanıma,
Selam verdiğim secdeler de..
Dualarımın gergefine,
Boncuk,boncuk hedeflenmiş,sen vardın.
Kabul olunmadığı halde,
Israrla tekrarladığım..
Duaydı adın..
Sadakat,hani beyazdı.!
Sonra anladım..
Hüznüne zıttı kefenin rengi,
Siyah,beyazı her zaman uğurlayandı..
©merves
M