Her biri yıllar yılı sevda taşıyan,
Kalabalık olmayan paslı tabelaların sokaklarını kolladım hep.
Naif şiirlerime karşın
Kaba saba adımlarım vardı işte.
Özensizdi hatta yürüyüşlerim.
Gülüşlerin gibiydi aslında
Kaygısızca...
Gelişlerim işte hep bundan asırlıktı.
Uzun uzadıya oturup susuşmalarımızı,
Bir güzel bozardı şişenin yarısı.
Mezeler yerini
Meselelere bırakırdı mesela.
Uzlaşamazsak uzaklaşırdık yeni konulara.
Bakışa bakışa astigmat oldum ya ben zaten!
Olsun.
Bak seni pırıl pırıl ışıklar içinde görmüyorum.
Duyabilsem bide.
Bide hissedebilsem ılık ellerini.
Bu mevsimde üşümeni bile özledim.
Sürekli şikayet ettiğin mevsim geçişlerini.
Ama en çokta sözlerine dudak misafiri olmayı.
Davetsiz hatta.
©münircndar
M