yoruldum, sen benim en derin sorumsun ve böyle giderse sonumsun.
Neredesin, nasılsın, nedensin, herşey nasıl nedensiz?
sanki öbür tarafa gideceğim kefensiz.
bu dünya değil üzerindekiler şerefsiz, peki ben tarafsızken neden ruhum yetersiz?
Karşılığı yoksa niye var kafamda bunca soru?
neyse, nasıl olsa gelmek üzere dünyanın sonu.
ben de her zamanki gibi köşeme çekilip izlerim, benliğimi yine çevremden gizlerim.
mütevazı bir köşeden aklıma dünyanın taslağını çizerim,
kimse sormaz ne düşündüğümü, neler gördüğümü, ben bile çözemiyorum düşünürken bu düğümü.
©jesse-sadm
J