DÜLDÜL

Onca gamı,derdi sattın,
Atamıyom düldül seni.
Sanayiyi evin ettin,
Atamıyom düldül seni.
Yokuşta zortlayıp kaldın,
İnişte durağa daldın,
Işıkta hararet yaptın,
Atamıyom düldül seni.
Sabahları çalışmıyon,
Gaz yemeye alışmıyon,
Adam gibi savuşmuyon,
Atamıyom düldül seni.
Öküz gibi böğürüyon,
Yediğini öğürüyon,
Gece,gündüz geğiriyon,
Atamıyom düldül seni.
Kışın soğuk,yazın sıcak,
İçine koymuşum ocak,
Bu benim halim nolacak,
Atamıyom düldül seni.
Sağa döndürsek korkuyon,
Sola döndürsek sallıyon,
Dikine hiç gidemiyon,
Atamıyom düldül seni.
Beynin bozuksa yaptırak,
Karnın yarıksa diktirek,
Kalbin kırıksa öptürek,
Atamıyom düldül seni.
Derdini hiç bilemiyom,
Gözyaşını silemiyom,
Tamirciden gelemiyom,
Atamıyom düldül seni.
Dadal derki! atılmazssın,
Milyonlara satılmazssın,
Paslı hana katılmazssın,
Atamıyom düldül seni..
©dadalgöksu