Kitaplardan öğrendiğimiz hayatı
Issız viranelerde unutacağız
Elde varken sıfır
Bir gece daha uyumak için
Masallar uyduracağız
Yüce dağ başında kar
Saçlarımızda asılı yıldızlar
Ümitli bir ışıltı parıldıyor
Gözlerimiz ateşböcekleri gibidir
Ellerimiz ilk günkü kadar sıcak
Tekrar gölgelikler arasından
Süzülen güneş ışığı kadar hür
Gözyaşlarından damıtılmış deneyimlerle
Dudağımda dolanan birkaç sözcükle
Anlatılacak kadar doğal
Ne sonu belli ne de öncesi
Çırılçıplak ortada kalmış bir an
Sessizce tanık oluyor zaman
Evvel Zaman içinde,
Kalbur saman içinde,
Ansızın bastıran yaz sağanağı gibi
Ne varsa dökülüyor içimde
Damağımda acımış bir umut hepsi
Ölümden kötü kararmış yalan
İşte bir zamanlar
İlk kötülük suyumuza karışmadan önce
Ve gelmeden ilk hicran
Ne kadar da faniydik ve mutlu
İkimize bahşedilen hayat kutlu
Böyle bir türküydü
Dilimin ucuna dolanan
Tükenmiş artık son sigara
Ucuna bastım ve söndürdüm
Islık çalarak giden trende
Ters yönde bir rüya gördüm
Doğruydu saat ve zaman
Ellerinde yüzüme dokunan
Küllükte boylu boyunca bir ceset
Seher yelinde dağılan duman
©opapa
O