Duman tütüyor mu bacalardan,
Bir ateş yanıyor demek ki odalarda.
Isı yayılıyor her köşeye,
Soğuktan eser kalmıyor bir yere.
Dumanlar kıvrılıyor gökyüzüne,
Bir hikaye fısıldıyor sanki bize.
Yanıyor bir umut belki de içeride,
Hayaller tutuşmuş belki de közde.
Dumanlar karışıyor bulutlara,
Uzaklara gidiyor belki de dualarla.
Bir selam gönderiyor belki de sevdiklerine,
Hasretini yakıyor belki de sessizce.
Dumanlar kayboluyor rüzgarda,
Geriye sadece iz kalıyor küllerde.
Bir anı belki de bir yaşanmışlık,
Dumanların fısıltısında saklı kalmışlık.
Duman tütüyor ya bir yerlerde,
Ateş var demek ki hala kalplerde.
Umut sönmüyor, sevgi bitmiyor,
Hayat akmaya devam ediyor.
©hasanbey.
H