Dün

Düne küskünlüğüm var umudu kırılmış çocukça,
Yarım kalmış sayısız hayalle kaplıydı beynimin içi.
Hiçbiri gerçeğe ermedi, dün dünde kalarak güme gitti.
Gittiği için küskünlük duyuyorum düne umarsızca.
Kalmayı tercih etseydi yüreği perver insanlar gibi o da,
Ne yarım kalan hayallerim olurdu, ne de küserdim düne bir çocuk gibi.
Gece zifrinde güneşi beklemekti benim için hayat ve ödülüm olmuştu tasa,
Bir tahterevalli üzerinde yükseliyorum fakat karşımda kimse yokmuş halbuki.
©safderunby