Dün gece ölümden döndüm
Karanlık bir odanın tam ortasında
Yeniden gözlerimi açtım yaşama
Fakat yüreğimdeki isyanlar susmadı
Ruhumu ortadan ikiye böldüm
Bir yanım yaşamak için çırpındı
Diğer yanım ecelin kollarına atlamak için
Dün gece ölümden döndüm
Benden başka kimse bilmedi
İntihar eşliğinde geçen yalnızlıklarıma
Yalan sevdalar bir kez olsun şifa etmedi
Görmezden gelindim ömrüm boyunca
Değersiz bir izmarit idim sanki
Saniyeler geçip giderken
Yavaş yavaş olduğum yerde
Çaresiz hâlde söndüm
Dün gece ölümden döndüm
Ölümün kapısını araladım
Tebessümle bekledim bana gelmesini
Fakat gelmedi
Yaşama ait olamadığım gibi
Ölüme de ait olamadım
Dün gece ölümden döndüm
Ölüm bile istemedi beni
Ölüm bile dışladı zavallı yüreğimi
Ellerimi uzattım yalvarırcasına
Kaçtı yalnızlığımdan korkarcasına
Öylece kaldım ruhumun karanlık odalarında
Kabullendim mağlubiyetimi
Başka çarem de yoktu
Çoktan anlamalıydım hâlbuki
Kahrolmuş bir ruhun olamazdı yalnızlıktan başka dostu
Nehir Sevim
©nehirsevim
N