gözüm kapalı dolaşıyordum dünyayı
sanırdım ki körüm, bir insanın karşısında
kör olan insan mış görmemiş bendeki
en güzel körlüğü .
benim körlüğüm gözde imiş onların ki ruhunda
ruhları kokuyor muş bu dünyanın körlüğünde
kulağıma sesler ulaşmazken dolaşıyorum dünyayı
yüzlerinde bir iğrenme. görende der sağırım
sağırlık , değil miydi? insanlarda ki bilinmezlik
©aselcan
A