E

DÜNYA.

Dört duvar arasında bir aynaya bakardım
Işığı geçtim ben, karanlıklar arardım
Gün değil, saat değil, salisler sayardım
Kendimi ben hep kendime satardım.
Döndü yine başım, dönüp dolaşmaktan
Kanım yerinde durmuyor, akmaktan
Sanki ne var, ne var sanki yaşamaktan
Ötürü dünyanın çilesini sattım ben.
Hayat bir rüyaymış , çıkmazdayım ben
Eğer öyleyse ölüm gelmiyor, neden?
Ölüme dahi değmeyecek mi aciz ben?
Eğer öyleyse yaşıyorum ben, neden?
Sorular, sorunlar, ard arda yakarışlar,
İsyanlar bitmedi, tövbeler, dualar
Sayıyorum; vicdan azabı, dalgalar,
Çöl rüzgarı, sinir, öfke, esen poyrazlar.
Beş kıta yazdım, yedi kıta sığmadı bana
İki güzel söz, iki gök göz istedim ama
Gök gözlere hasret, özlem oldum ben
İşte bura dünya, dünya evlat dünya...