Dinle ey can, fısıldasın sana kulağına bir ses, Dünya denen bu yer, bir aldatmaca mıdır, yoksa bir heves?
Göz kamaştıran ışıklar, rengarenk bir panayır, Düşler kurduran masallar, tatlı bir fısıltı gibi aklımızı sargılar.
Çocuklar gibi şenleniriz, coşkuyla koşarız peşinden, Unuturuz her şeyi, anın tadına varırız o an belki de birden.
Ama aldatıcıdır bu dünya, bir yalan doludur her köşesi, Sevinçler hüzne döner, gözyaşları sel olur akar her bir deresi.
Hayal kırıklıkları peşimizi bırakmaz, umutlar solar, Bir oyuncak gibi kandırır bizi, bir cadı gibi güler arkamızdan.
Eksikliğini hissederiz her an, bir boşluk kalbimizde, Aradığımız nedir acaba, huzur mu, sevgi mi, yoksa gerçek bir dost mu bilmece.
Unutma ey can, bir tek gerçek var, o da yüce Allah'ın varlığı, Eksiksiz ve sonsuz, her şeye kadir, her daim bizimle varlığı.
Dünya bir rüyadır belki, bir gelip geçici durak, Önemli olan bu durağı nasıl geçirdiğimiz, ne öğrendiğimiz ve ne bıraktığımız.
Sevgiyle yaklaşalım her canlıya, merhametle kucaklayalım kainatı, Gerçek huzuru ancak o zaman buluruz, belki de o zaman anlarız dünyanın manasını.
©hasanbey.
H