Dünya boş bir han dediler,
Dünya hanını başıma yıktılar.
Tüm umutlarımı çalıp gittiler,
Tam bir inançla inanmıştım,
İnancımı dahi hiçe saydılar.
Samimiyetimi, inancımı zedelediler,
Kalbimde derin izler bıraktılar.
Güvendiğim tüm yolları kararttılar,
Beni bir başıma, yalnız bıraktılar.
Ben şimdi kime, nasıl inanayım?
Dünya boş bir hanmış, anladım,
Her adımda yeniden yıkıldım.
Ama yine de içimde bir umut sakladım,
Belki bir gün doğru yolda bulurum,
Kalbimdeki inancı yeniden yaşatırım.
©hasanbey.
H