Kapandı cennetin kapıları
Bilgelik ağacının meyveleri
Sulandırınca havva'nın ağzını
Bir yılan mıydı şeytan?
İçimizde olan mıydı şeytan?
Üryan bir bebek anadan
Habersiz kopacak tantanadan
O ve buyruklar veren yaradan
Dünyalar üstünde *** insanoğlu
Galaksilerin meclisinde hiç insanoğlu
Üşüyünce, acıkınca yaktı ateşi
Yoktu alemde marifet konusunda eşi
Geri getirdi geceye batan güneşi
Bir hışımla karanlığı yendi o
Ataletin düşmanı yaşamın fendi o
Ve birgün tekrar cennet müjdelendi
Fakat karşılıksız olmayacağı söylendi
Kaşlarını çattı o, gözleri gölgelendi
Yüreğini bir iyilik zerresi için deşti
Yinede pek çok defa aymaz ve kalleşti.
Düşünce aklına cennetin ırmakları
Gevşedi bir an yasak olanı tutan parmakları
Korku saldı yüreğine şeytanın tuzakları
Yatağa girmeden tövbesini etti
Görünen o ki bu ona yetti
Anladı zor idi verdiği sözü tutmak
Arzuları dizginlemek nefsini uyutmak
Ama istiyordu hala abı hayatı tatmak
O gün belli oldu nihai niyeti
Kurdu kendine bir dünya cenneti.
©opapa
O