An gelir ölüm gelir yaşlı gence bakmaz ki,
Hak tecellisi böyle
En çok sevdiğini senden alır sanki dünya başına yıkılır.
Umutların tükenir yaşama sevincin biter senin, Yüreğin yanık gözlerin nemli ama dünya hayatı devam eder.
Kimin umurunda işte böyle dünya hayatı
Dünyâ, içi cevherler ile süslü ve dolu bir denize benzer.
Kimileri ondan cevher çıkarır.
Bâzıları da mecali yetmez boğulur.
Dünya hayatı hep bir fitne
Ah fitneye düşmeden yaşıya bilsek.
Ama bizim gözümüz bir leşten farksız
Cehver diye gördüğümüz dünya da bizi cehvere çeker.
İşte böyle dünya hayatı
Hayat yorucu yaşam zor yolculuk kara
Toprağa bir sor kimleri almadı ki bağrına Yaşarken yaşıyanların da vardı nice hayata dair hayaleri.
Bir kalbin birleşmenin yarım kalan yarısı gibi, Aşkları da kalır hep bir yarım,
İşte dünya hayatı
Ne evlatla ne variyetle alındı
Bir murat hep bir murat peşinden koşup durdu insanlar.
Bir sağa bir sola oyalanıp durdular
Ta ki alındı son bir nefes en yakını bile uçuştular.
Geri de kalan terekeye idrak ede bilenler etti de edemiyenin vay hâline,
İşte böyle dünya hayatı.
Bir türlü doymak bilmedi bizde ki bu aç gözlülük.
Hep bana ya Rabbena dedik.
Dünyanın çer çöpünü toplama hırsı,
Oysa her gün bir bir toprağa verirken sevdiklerimizi
Bir kaç gün yastan sonra normal hayata devam ettik.
Hiçbir ders almadan kaldığımız yerden devam ettik yaşamaya.
Zevkü sefaya daldık gömüleceğimizin toprağın üzerine,
Gurur kibirle çalım atıp gezdik yine de uslanmadık.
İşte böyle dünya hayatı.
©hasanbey.
H