Bir gece vakti oturdum,düşündüm;
Neden tüm bu olanlar,neden yaşandı tüm bu olumsuzluklar?
Sonra bir pencereden izledim dünyayı,
Bir de baktım ki her şeyin sebebi aslında insanlardı.
Bu dünya da yaşamak zordu;
Çünkü yaşamak güç isterdi.
Ama bazen insanın ruhu yorulurdu.
Kalbi hep buruk olurdu.
Dünyayla baş etmek kolay değil.
Çünkü dünyayı yöneten insanlar;
Bir sürü hataya,bir sürü insanın kalbinin kırılmasına neden oldular.
Bazen insan çok yorar insanı.
Bazen de insan çok etkiler bu karanlık dünyayın gidişatını.
İnsan insanı üzer mi hiç bu dünya da?
Neden insan kendi dünyasını alt üstü eder ki bu hayatta?
İnsanları anlamak için onlar gibi olmak gerekirdi aslında.
Ama kim hayatını mahveder ki bir insan uğruna.
Dünya değişti,
Dünyayı insanlar değiştirdi.
Belki de artık yaşadığımız dünya değil başka bir evrendi.
Çünkü dünya bu kadar adaletsiz bu kadar merhametsiz değildi.
Bu dünya artık kaybolmuşlarmış dünyasıydı.
Bu yüzden insanlar hep bir döngü içerisinde yuvarlanıp gidiyorlardı.
Artık dünya eskisi gibi olamazdı.
Tüm bu yaşananlardan sonra,dünyanın hâli ne olacaktı?
Bazen insan eski zamana gitmek ister.
Belki de gelecek geçmişten daha kötüdür.
Bu yüzden bazıları geleceğini hep karanlık olarak görür.
Peki neden gelecek, bazı insanlar için bu kadar karamsardı?
Bazıları dünya ya hep bir pencereden bakardı
İzlerdi tüm olanları.
Seyrederdi insanları, hayvanları, bulutları...
Ve fark ederdi ki insanlar kirlettiler bu temiz dünyayı.
Zamanla insanın ruhu ölür.
Zaman durur.
İnsanlık biter.
Ve dünya sona erer.
Bir şeyi eski hâline getirmek zordur.
Çünkü çok çabalaman gerekir.
Oysaki tek dokunuşla bunu yapabilecek olanlar varken,
Kimlere kaldı bu dünyanın ahval-i?
Dünya düzelirdi belki de,
Ama insanlar düzelmezdi.
Dünyayı düzeltmek için de,
İlk önce dünyanın düzenini bozan insanları düzeltmek gerekirdi..
©ruhumsiir
B