Beni kendimden
Çokça ırak koydular
Ah şu dünyalık insanlar yok mu
Keşke çöpten ibaret
Bir kumsala çevirmeden evvel onlar beni
Sarp kayalık bir ucurum olabilsem keske
Denize nazır gene
Umutsuzlar bir bir ustumden düşse.
O zaman boyumu asmayan dalgalarla
Hiçbir limana göz actirmazdim
Böylece kalpleri kurtlu insanlarla
Yaşamak zorunda olmazdım.
©sozcivril
S