Bir ayna var, Dünya denen, iki yüzü var pürüzlü, Biri gösterir cennetleri, biri cehennemi ürkütücü.
Bir yüzünde sevgi parlar, dostluk gülü açar dallarda, Şefkat yağmurları coşar, mutluluk şarkılar söyler dallarda.
Diğer yüzünde ise kin öfke, nefret alevleri yükselir, Savaşlar, yıkımlar kol gezer, masum kanlar gözyaşıyla birleşir.
Bir yüzünde cömertlik akar, yardımseverlik el uzatır, Açlara ekmek, çıplak olana elbise verir, yaraları sarar.
Diğer yüzünde açgözlülük hüküm sürer, cimrilik gölge vurur, Zenginler şatafat içinde yüzerken, fakirler açlıkla burulur.
Bir yüzünde umut ışığı parlar, yarınlara dair hayaller kurulur, Barış ve huzur dilekleri yükselir, gökyüzüne dualar sunulur.
Diğer yüzünde umutsuzluk hakimdir, karanlık çöker her yere, Korku ve endişe kol gezer, kalplerde hüzün yuvakar.
Dünya'nın bu iki yüzlü aynası, bize bir ders verir her an, Hangi yüzüne bakacağımız, bizim elimizde, bizim irademizdedir her zaman.
Sevgiyi, dostluğu, barışı seçersek, cennet olur bu dünya, Nefreti, kini, savaşı seçersek, cehennem olur bu dünya.
©hasanbey.
H