Durgun ruhundan
Üşümüş bir nefes alırken dudaklarım,
Buğulu akşamlardan
Mağrur bir uğultu yükselir.
Erguvan perdeler çekilir,
Baygın gölgeli pencerelere.
Bulutlar üşür,
Közlenmiş göğün derinliklerinde.
Yorgun, argın bedenim düşer,
Kutsanmış şark köşelerine.
Soğuk bir uyku yayılır,
Baharın esrarlı gecelerine.
Bir buhurdan tütercesine tüter,
Ay ile gecenin türküsü.
Gözü yolla millenir,
Serin bir ışık bekleyen aşığın.
Yer utanır, gök utanır
Ve emlenir sabahın seheri.
©dem-azad.
D