Yalanlarla örülü bir dünya bu,
Her köşede bir hile, her adımda bir tuzak.
Dürüstlük aramak nafile bir çaba sanki,
Kaybolmuş bir hazine gibi, karanlığın içinde.
Maskeli insanlar dolaşıyor her yerde,
Gerçek yüzlerini gizliyorlar perde arkasında.
Sözler yalan, bakışlar aldatıcı,
Kalplerde nefes alan sadece ihanet ve hırs.
Yorgun düştüm bu yalanlardan,
Aradım her yerde, bir damla samimiyet.
Bir ses duyayım istedim, yürekten gelen,
Bir ışık göremedim, karanlığı delen.
Var mıdır acaba, bu dünyada bir yiğit ruh?
Dürüstlüğün bayrağını taşıyan, korkmadan?
Sözünde duran, ilkeli ve cesur,
Yalanlara karşı duran, bir güneş gibi nurlu?
Eğer varsa bir yerlerde, sesini duyayım,
Umut ışığı olsun karanlık gecelerime.
Belki de o zaman inanırım, her şeyin güzelliğine,
Belki de o zaman severim, bu yalan dünyayı yeniden.
Ama umutsuzluk kaplıyor içimi,
Dürüstlük bitmiş sanki, bu dünyadan göç etmiş gibi.
Yine de pes etmiyorum, arıyorum hala,
Bir umut ışığı, bir dürüst insan, belki de bir ben demekten korkuyorum.
©hasanbey.
H