Düş Kıran

Ayaklarımı örterken kasım.
çatısı akar rüzgârda soğuktur kar.
Geceleri firil firil eser. havaya
Güvenmez sabah yeni doğsa da.
Alaycı kuşlar daldan dala konar, aldatıcıdır.
Elim ayağım titrer ruhum buz keser.
Değerken omzuma doğan güneş ısıtmaz çehremi hep üşütür.
Çatlarını kaşar debisi yüksek
karlar kendi yığınını kürer üzerime pul pul
dökülür.
Dünleri temizler günler ne çabuk unutulur
evinde kaldığın misafirin yediği içtiği ayrı
girmezken öncesinde yarım hikayelerde
Buluşmuştuk biz.
Şarkıları dokunaklıdır türlü türlü.
Düş selidir aniden yağan kapılır aşka
Değişik mevsim de döner tersine ibre.
Hep bir suç arar nefretler dönerken ard arda sırtını sıvazlar.
Birbirimizi tanıyamadık hiç.
Akarken günler bulanık sular oluk oluk akar çeşme öfke tohumlarını beslerdi.
Kan çanağı gibi gözler alev alev lavlar
sevgiyi öldürür yok eder kasırga.
Güneşi bile korkutur.
Acı bir müsabaka bu düşlerin
ortak olduğu korktuğu kıran kırana
kim kim kimi düşürse yere diye bakılır.
Ne konuştuğunun anlaşılmadığı susanlar
ağır hastadır.
Felekten gece çalar istikamet
şaşar günahlar da ortak olur bu katliama.
çarşaf çarşaf öne serilir aynada ters döner
Dökülür sırlar yüzü karadır.
karıncaların ördüğü ağları bozar yolunda
giderken palyaçonun da telini keserdi ipler
sırasıyla.
©ebrulimsi_
©ebrulimsi_