A

düş perdesi

göğüsümde var bir acı tat
ardında ne can var ne de yar
soğuk vuran aralığından
donmaya yüz tutmuş boş bir bar
sessiz mevsimin karanlık yolunda
sığındığım yer de bir umut var
sararan yapraklarım dökülürken
düştüğü yer sığmayacak kadar dar
bütün gibiyim lakin aslım nar
sardığım bu şehir bir kumar
attığım adım değil elimden çıkan iki zar
öyle ki şansım kaderimi boyar
sandalla gezinen hayallerim günleri sayar
©aykızı