Varoş kentlere sürgün edildik kalbim
Tüm acıları, yokluğuna da alıp gideceğiz buralardan
Yüreğimde kurumuş bir avuç çiçekle düşeceğiz yollara
En ucube kentlerin en ücra köşelerine çekilip
Onsuzluğa alışacağız
Zaman gelecek kuruyacak göz pınarlarım
Solacak aşkın son çiçekleri
Ölmemesi için çölden su taşıyacağız
Ey sevda ülkemin mabedi
Manalı bir uçurumsun kalnimde
Sabahı olmayacak karanlıksın gecelerimde
Ayrılığı pırlanta yapmışsın yüreğinde
Hiç çıkartmayacağın bir kolye olmuş boynunda
Rahmet yağdırmanı bekleyen ellerim ise hep semada
Kış ülkesi oldu, dondu kaldı hayallerim gözlerimde
Geriye döner mi dönmez mi bilinmez
Üzülme kalbim, düşme sakın yerlere
Fayda etmez bu sevdaya geç yağan yağmurlar
Biliyorum yüreğim heyrat olacak bu aşka
Yapacak bir şey ki başka...
Emin Barut
©eminbarut
E