Düştüm uçurumdan aşağıya
Ne elini uzatan oldu,
Ne de arkamdan ağlayan
Ne anıları anımsayan oldu
Ne de anıları anımsatan...
Düştüm uçurumdan aşağıya
Ne sesimi duyan oldu
Ne de yaralarımı saran
Ne acımı gören oldu
Ne de hâlimi anlayan...
Düştüm uçurumdan aşağıya
Ne derdimi dinlemek isteyen oldu
Ne de derdimin dermanı olan
Ne karanlığımı aydınlatan oldu
Ne de aydınlığı bulmamı sağlayan...
Düştüm uçurumdan aşağıya
Tek başıma yuvarlandım kayalıklardan
Ben düştüğüm bu derdin içinde
Tek başıma mücadele ettim
İnsanlara güvenmemeyi ise,
Canım yana yana öğrendim...
Nehir Sevim
©nehirsevim
N