kafkaslarda bir kartal süsülüyor göklere
yürekteki umutlar güç verir bileklere
bir millet iki devlet çatlasın kıskananlar
turan dairesinde toplansın canlar
uzağına düşmüşüm efkarım dağlar kadar
sineme ateş değdi yetiş ey gül yüzlü yar
mesafeler uzasa ayrılmaz yürek candan
gönlümün sevgi bağı kopmaz
Azerbeycan dan
ayrılık içimde köz ak düşer saçlarıma
hüznün gölgesi siner gönlün yamaçlarına
sesimize ses verir ta tebrizden şehriyar
bin bir baharı saklar bu güneş yüzlü diyar
kerbela da duyulan fuzuli nin sesidir
muharrem ayı bizde bir hüzün bestesidir
gence ufuklarında nizami baş kaldırır
mecnun'u leyla sının denizine daldırır
ata toprakların da bakü bakar hazar'a
azarbeycan sevgisi benle girer mezara
yukarı kara bağda acıların izi var
kardeşimin yurdunda ermeni nin gözü var
göklerin mavisine adını yazacağım
seni yok farz eden bu düzeni bozacağım
dinmedi hiç bir zaman içimdeki heyecan
duymuyorsun dilimden sevgili azarbeycan
vuslata ramak kala hasret saçımı yoldu
tankların gölgesinde nice civanlar sordu
bir kez yükselen bayrak bir daha yere inmez
içimdeki hasretin mahşere kadar inmez
nabzımız senle atar böyle bil azarbeycan
gönül bahçelerinde gonca gül azarbeycan
yaşasın ata yurdum ebedî ve ezeli
gönül tahtıma otur kafkasların güzeli
1 / 25 / 2019
©mahocan
K