Gittiğin günden bu yana çeyrek ömür devirdim
Yüzümü yastıkta bile senin kentine çevirdim
Anıları yaprak yaprak takvim kıldım geçmişe
Bir gün bile düşmedi yakamdan hasret namlı fahişe
Uyurken sana adandı gece olmaya namzet siyah
Uyanırken zikir bildi dilim seni her sabah
Öğünüm sen oldun sağanak mahmuru gök akşamlarda
Sana doydum tevazu mahrumu sarhoş ihtişamlarda
Seni özledim dört mevsim yedi kıta
Sevdama uğratmadım bir an bile inkıta
Sana susadım Afrika çoçukluğuyla
Sana kandım camlara biriken puslu buğuyla
Sana yandım günahkâr bekleyen hutamede
Sana dondum buzul çağında hengâmede
Sen kozasında kelebek ben bir günlük zaman dilimi
Ömür tükeniyor demek vakit bağlıyor elimi
Düşün belki tükenmiştir yarınlar
Düşün belki kulağında adım çınlar
Düşün belki bu son çağrıdır kapanmadan kontuar
Düşün belki bu son levhadır gelmeden bulvar
Düşün düşün...
©şiirlidüş
Ş