Her akşam üstü, bir hüzün çöker...
Belirli belirsiz, avazım çıktığı kadar.
Sessiz bir çığlık, atıyorum kumsala.
Kopsa da alabora, direk yelkenlerim.
Hırçın dalgalar yutmasın dümenimi.
Sırtlı martı gibi, süzüleyim koylarına.
Turkuaz mavinin, altın sarısı kumları.
Gökyüzü mavisi, yahut deniz mavisi
Çocuk kadar masum ve umut misali.
Mercan yosunları, tütsün direğimizi...
Vira bismillah, nidalarıyladı bin tecelli.
Ahşap küreklere güç, ağlara bereket.
Aya ışıldadı, renkli çakıl taşları ışıltısı.
Deniz yıldızları, süslemişti sahillerini
Bir posterdi, güneşe gülümsemeleri.
Muamma olsa da, ıssızca okyanusu.
Hışırtılı dalgalarıyla, feraah bir esinti.
Ruha senfonili tınısı, kızıl gün batımı.
Kayıkçılaraydı sitemim, kıyıda sessiz.
Bir meltemdir deniz rıhtında tesellisiz
S