Kavak yelleri esen şu gönlüm
Seherlerin muştusuna çarpan yüreğime dargın.
Yangınlar sardı bu toprakları ardından
Alev alev yandı gözyaşlarım.
Ölümün kol gezdiği alemlerdi Sevgili
Kim bilir kaçıncı ezelden sana divane varışlarım.
Her diriliş yine de bir bahardı oysa
Ve
Topraktı yine azar azar gömdüklerini yeşerten.
Topraktı yine sinesinde
Her seferinde yokluğunun nihayetinde tohumlarını gönlümde bitiren...
Acıydı Sevgili
Gözyaşıydı dehrin kaderi
Sevdalara ölümdü kurtuluş.
Muştuydu sevdasına telli duvaklı
Sevdaydı hakkıyla tek ötelere meftun
Ve bendim ardından ölmeden medfun
Artık farklı iklimlerde yüreğim sevgili
Bırakıyorum seni bensiz sana bir güvercin kanadında
Göğün altında bir duman gördüğünde beni hatırla
Ma'mur şehirlerin ardında bulacaksın beni hemen oysa
Yıkıntıların azap serpintileri altında
Boynu bükük, gözü yaşlı dedelerin, ninelerin ahları arasında
Bulacaksın beni yangın yangın büyüyen ızdırapların koynunda
Bulacaksın ötelere uzanan duaların kuytularında
Güneş hep kirli artık benim için sevgili
Yerse alabildiğine katran
Siyahların diyarlarına kanat çırpıyor artık turnalarım
Tuhaf seslerin çıkardığı sesleri ezgi zannında
İnleyişlerine ritim tutuyor artık rüzgarlarım
Ve...
Bir bir kayboluyor ümitlerim
Bir bir göçüyor içime hapsettiğim bedenlerim
Bir bir ayrılıyor bu alemden sevgili
Bir bir terkediyor beni düşüncelerim.
©kenanfaik
K