Soğuk bir odada kardeşimle birlikte, bakıyor gözlerime tek umudum sensin diye.Suskun bakışları altında hüzün çökmüş gözlerine,dilim söz tutamaz oldu çok şey var söylemek istediyim deye.Düşüncelere dalıyor o hüzünlü bakışlar.Elini dayamış yüzüne bilincsiz bi şekilde.Ben niye böyleyim nasıl tutunucam hayata elim tutamazken bi şeyleri,ayaklarım yere basamazken.Peki tutmalarım tutduğunda kime sığınayım,kimden imdat dileyeyim berelmiş titreyen gözler dikilirken tavana.Çırpınarak can çekişen bedenimden akan terler konuşa bildiyim bi tek Ana,Baba.Söyleye bileceyim bitek sözse Son çırpınışlarımın imdadı Ana Ana Ana ve o söz dahi kaybolur artık ve yukarı dikilen gözlere baktığında konuşmak istediyini,yardım edin bana diyerek haykırdığını,bunu anlatmaya çalıştığını anlarsın artık.O an son çırpınışıdır kurtarın beni deye.Kurtulsam da yine düşüncelerdeyim.Bundan sonra ne olucak elimi ağzıma götüre bilmiyorum bile.Nasıl yerim yemeyimi kime sığınayım bu defa korkuyorum yalnız kalırım diye.Kendi ihtiyaçlarımı karşılayamazken nasıl olacak,nasıl tutunucam hayata.Birileri olucakmı her daim yanımda bana bakan.Ya kimse olmazsa yanımda nasıl olucak.Kalka bilecekmiyim ayağa,yürüye bilecekmiyim acaba.En azında yemeyimi kendim yeye bilecekmiyim kimse olmadan.Felç olmadan bi gün geçire bilecekmiyim ne zamansa.Yoksa hep böylemi kalacağım.Her şeyi net bi şekilde anlaya biliyorum.Ama konuşamıyorum ki, içimdekileri dökeyim anlata bileyim, anladığımı söyleyeyim.Ablam beni senden iyi anlayan yok ki.Bi hareketimden anlıyorsun ne istediyimi.Kardeşim ben sensiz yapamam ki,bu hayatda.Bi bilsen nasıl isterdim yerimizi deyişelim.Allah bu canı alıp ta seni iyileştirip şifa vericekse,ayağa kaldırıcaksa,bi mucize olucaksa varsın canımı alsın seninçin razıyım yeter ki iyileş.
©sima93
S