Bir çok aşkı izledim uzaktan; yıllarca,
Tonlarca seven gördüm, bir o kadar sevilen.
Edilen iltifatları, birliktelik sözlerini duydum;
Ancak olmamıştım daha önce şahit,
Bir zihnin çizdiği hayalindeki insanın,
Bir kalbin sevdiği ile eş düştüğünü.
Hayalimde düşlediğim o ideal kadın,
Seni tanımadan resmetmişim gibi.
Düşlediğim her şey sende, fazlasıyla.
Hayal gücüm ötesinde bir güzellik,
Öyle ki varlığının mümkünatına inanıp gidememiş gerçekliğin kadar ileri,
Sana içimde olan hislerimi en fazla,
Anlatmayı deneyebilirim belki;
Ama kanıtlayamam asla.
Hoş kanıtla sevmek olmaz derler ya,
İnanmak gerekir, o heyecanı tatmak için.
Beni sevdiğini bilseydim şayet korkmazdım,
Ama sevdiğine inandığım için korkuyorum,
Kaybetmekten, kaybolmaktan.
Ama bu korkuya öyle aşığım ki,
Tek bir huzur yok değişmek istediğim.
Hep mutlu olacağımızı bilsem, düşünmezdim.
Oysa mutlu olacağımıza inandığım için düşünüyorum bazen,
Üzebileceğini, kırabileceğini.
Ama tek bir mutluluk bile gelmiyor aklıma,
Senin vereceğin hüzünden daha çok isteyeceğim.
Aldığım her nefesin zerresi yanında olmak için,
Yarını düşünmek istemiyorum, yanlış.
Bugün, bugüne ait etmeyelim haksızlık.
O yüzden tüm korkularımı sırtıma alıp.
Hayallerime aklımdan daha çok benzeyen kadınla yürümek istiyorum,
Yolu düşünmeden, yorulmayı düşünmeden.
©mageenkon
M