Çocukken yere düşünce dizlerim kanardı.
Bu yüzden yükseklik korkusu beni kandırdı.
Sandım ki bundan büyük korku yok.
Oysa şimdi yere düşen hayallerimin parçalarını topluyorum.
Çünkü en büyük uçurum özgürlüğümün ardına sakladığım düşüncelerimmiş.
Şimdi boşluk köprüsündeyim,
İntihar merdiveninin son basamağında durmuş, gönlümden düşenlere bakıyorum.
Tabi gördüklerim beni biraz korkutmuş, biraz da ürkütmüş.
Zira bu, benden gidenler için son düşüş.
©cemma_nova
C