Uçurumun kenarında duruyorum,
Rüzgar saçlarımı okşuyor,
Soğuk hava ciğerlerimi yakıyor.
Aşağı bakıyorum,
Dünya dönüyor başım dönüyor.
Bir adım atsam,
Her şey biter.
Hiçbir şey hissetmem,
Acı yok, korku yok, pişmanlık yok.
Sadece sessizlik.
Ama duraklıyorum.
Hayata tutunuyorum.
Bir sebep olmalı.
Bir amaç olmalı.
Belki bu düşüşten ders alırım.
Belki daha güçlü olurum.
Belki daha bilge olurum.
Bilmiyorum.
Ama pes etmiyorum.
Savaşmaya devam ediyorum.
Çünkü biliyorum,
Düşmek son değil.
Kalkmak her zaman bir seçenek.
Ve ben kalkacağım.
Güneşe doğru uçacağım.
Kanatlarımı açacağım ve özgür olacağım.
Bu benim hikayem.
Benim mücadelem.
Benim zaferim.
Kim ne derse desin.
©hasanbey.
H