Kara bir tren sunuldu bana
Penceresinden kurumus dut yapraklari
Damarlari kurumus dutun ve kosusturan atlarin
Boynuma bir yuk bağladılar
Sirtima ise senden kalan hancer
Bazen hizli bir şekilde geciyorum
Gokkusaginin altindan
Sarikli bir muzisyen misali
Ney caliyorum soguk daglarin karlarinda
Usuyorum yalnizlik denen hastalikda
Kim bilir hangi agacin özüsün
Korkuyorum seni bulmakdan
Aramak ise ayri bir umut
Hic durmasın bindigim tren
Hic dinmesin yapraklarin önümden düsüsü
Donme bana
Böyle daha guzel seni aramak
Korkuyorum bulunca degįsmekden
©balik
B