Acıların ördüğü bir duvardım,
Sağlam görünümlü asırlıktı yüreğim,
Her gelenin gidenin ağlama duvarı oldum,
Kiminin sırlarını betonladım kalbime,
Kimininkini de ufaladım yere unutsun diye,
Acıları olanlar sırtını dayadı,
Sardım sarmaladım sahipsiz sanmasınlar diye,
İyileşince kuşlar gibi kanat çırpıp uçtular,
Gelmediler bir daha geriye,
Giderken unutmam hep geleceğim dediği halde,
Hatirlamadılar bile beni,
En kötü günlerinde ben vardım diye,
Hep kaya gibi dik ve sağlam durdum,
Ama içimdeki duvarlar yıkık döküktü,
Yaralarımı sıvadım üst üste acıtmasınlar diye,
Asıl beni acıtan en cokta unutulmak oldu,
Ben unutmayacağım gidenleri,
Taki duvarlarım yıkılıp un ufak olana kadar....
©sözuçar
©sözuçar
S