Üzeri karla kaplı bir memleket,
Ve yâre güller uzatan bir şair,
Onun için kalemi ve sazı düşmez elinden,
Rüzgârdan gözlerini kıskanır,
Hatta bir saç telinden,
Bekleyiş uzun, ama süresi kısadır,
Badireler atlatır en derinden,
Rüzgârın vursa bile kalbime serinden,
Gönlüm yokluğun için bile rızadır.
Her ay başı neşe verir çiçek sen gülünce,
Mutluluğun cennetim gibidir.
Bulunduğum yere cemre gibi düşünce.
Hatıralar sahipsiz kalıp üşüyünce,
İçimi ısıtan tek şey yârin elidir.
Çalar şarkılar, hasret içerip hüzünce,
Duvarda asılı özlem bellidir.
Yüzüne baktığım da gamzelerinden ilham,
Sözüne kandığım da ise kabzelerinden idam alırım,
Dünleri unutman lazım,
Çünkü ben seni bekleyen yarınım.
Sen neşeler ile hoşgelen yazım,
Bense dinmek bilmez o ağrınım,
Veda ile mi yüklü yoksa alın yazın?
Unutma ben hep sonu senle biten satırınım,
Ve kalem aşkın esaretiyle raks ederken.
Ben şiirlerde adını sayıklatırım.
©pessimist_
G