offf akiiifff offff
yarasına yandığım gönlümün dağı sicim sicim kanar durur
yağmur lar süzülür perdelerime
her damlasın daki günahıma mahşer-i gizli sevdam kapılıp gider kapımın önün den
seher vaktine ulaşan avuçlarım
cümlesiz uykularıma uyanır
ah be akiifff müzeyyeni arar oldu dudaklarım
arar oldu penceremdeki buğu
sızlatır hancerin soğukluğu
kanar yaralarım
kanar durur ama
ağlatır beklediğim köşe başları
ulan müzeyyen ne demeye gidersin ki akşam üstü
sinem den özlerim seni
dilim beter
dizlerim keder yüklü
ayaklarım pas tutmuş demir sanki
yürümeye mecali kalmamış gibi
akşamın seyrine doğru gel bari
duvarlarıma bir merhem sal şimdi
müzeyyen
©akifinsesi
A